www.miedzyrzecz.biz

Kościół p.w. Św. Jana Chrzciciela
    z końca XV wieku

  Jest jedynym zabytkiem sakralnej architektury gotyckiej Międzyrzecza. Jego powstanie jest związane jest najpewniej ze zniszczeniami miasta pod koniec XV wieku.

  Wcześniej kościół parafialny w Międzyrzeczu położony był przy zachodniej pierzei współczesnego rynku staromiejskiego. Usytuowanie kościoła wskazuje, że był on związany z położoną na północny zachód od niego osadą targową. Datowanie powstania osady na początek XI wieku wskazuje na wczesną metrykę pierwotnego kościoła.

 Ok. 1550 roku świątynia została przejęta przez międzyrzeckich Lateran iwww.miedzyrzecz.biz pozostawała w ich ręku do 1604 roku, kiedy na mocy decyzji króla Zygmunta III www.miedzyrzecz.bizWazy oraz biskupa Wawrzyńca Goślickiego powróciła we władanie katolickie. Prawdopodobnie na początku XVII wieku pojawiło się także wezwanie św. Jana Chrzciciela, wcześniej bowiem źródła milczą o takim patronie przy kościele parafialnym, wymieniając natomiast Najświętszą Marię Pannę, śś. Wawrzyńca, Walentego itd. Decyzja ta była także powodem powstania w 1609 roku pierwszego zboru przy rynku staromiejskim oraz cmentarza ewangelickiego w miejscu obecnego parku przy ulicy 30. Stycznia i Stoczniowców Gdańskich.

  Zachowany do dziś budynek wzniesiony został w dwóch etapach: korpus świątyni, prezbiterium z zakrystią, nakrywające wewnętrzne sklepienie, oraz szczyty korpusu www.miedzyrzecz.bizpowstały w XV i na początku XVI wieku, natomiast wschodnia część kościoła ma charakter neogotycki i jest związana z pracami budowlanymi w XIX wieku. Kościół jest murowany, askarpowany, ze szczytami bogato zdobionymi blendami. Wnętrze halowe, trójnawowe, pięcioprzęsłowe.
  W dniu 5 kwietnia 1966 r. kościół otrzymał część relikwii Pięciu Braci Męczenników, które zostały pobrane z relikwiarza Kościoła św. Marcina w Kazimierzu Biskupim. Relikwie umieszczono w bocznym ołtarzu, pod wezwaniem Pięciu Braci Męczenników.
  Przy wejściu głównym do kościoła po prawej stronie zachowała się XVI - wieczna płyta nagrobna Tomasza Lieske, syna międzyrzeckiego pastora także Tomasza Lieske.
   W okresie powojennym w 1960 roku przeprowadzono renowację wnętrza kościoła, a także dobudowano kaplicę po stronie południowej oraz nową zakrystię.

  W 2006 roku w archiwum przy kościele farnym odnaleziono liczne nieznane dokumenty datowane od początku XV wieku, które pozwoliły zweryfikować szereg danych na temat przeszłości miasta.