PROCEDURY POWOŁANIA DO ZAWODOWEJ SŁUŻBY WOJSKOWEJ –
INFORMATOR DLA KANDYDATÓW DO PEŁNIENIA ZAWODOWEJ SŁUŻBY WOJSKOWEJ W KORPUSIE PODOFICERÓW I SZEREGOWYCH ZAWODOWYCH

1. Żołnierz rezerwy zainteresowany pełnieniem zawodowej służby wojskowej zgłasza się do wojskowego komendanta uzupełnień właściwego ze względu na adres jego zamieszkania, który umożliwia mu zapoznanie się z przepisami normującymi przebieg zawodowej służby wojskowej.
2. Żołnierz rezerwy składa pisemny wniosek o powołanie do zawodowej służby wojskowej w korpusie szeregowych zawodowych lub podoficerów zawodowych w kancelarii WKU wraz z:
   a. życiorysem,
   b. odpisem skróconym aktu urodzenia,
   c. odpisem lub kopią uwierzytelnioną dokumentu stwierdzającego uzyskanie wymaganego wykształcenia,
   d. odpisem lub kopią uwierzytelnioną świadectwa pracy
   e. informacją o osobie z Krajowego Rejestru Karnego.
3. Po otrzymaniu akceptacji wniosku przez Szefa Sztabu Generalnego WP wojskowy komendant uzupełnień kieruje żołnierza rezerwy do właściwej wojskowej komisji lekarskiej w celu ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz, w zależności od potrzeb, podejmuje działania w celu uzyskania dla żołnierza rezerwy poświadczenia bezpieczeństwa.
4. Po spełnieniu wszystkich wymogów i podpisaniu kontraktu WKU kieruje żołnierza do pełnienia służby w jednostce wojskowej.

ZASADY POWOŁANIA SZEREGOWYCH ZAWODOWYCH

Do zawodowej służby wojskowej w korpusie szeregowych zawodowych może być powołany:

• żołnierz rezerwy, który ukończył co najmniej gimnazjum i posiada przygotowanie zawodowe oraz odbył w pełnym wymiarze zasadniczą służbę wojskową,
• jeżeli posiada kwalifikacje przydatne w korpusie osobowym, w jakim ma pełnić zawodową służbę wojskową i po mianowaniu go na stopień wojskowy starszego szeregowego (starszego marynarza), jeżeli posiada niższy stopień wojskowy.

Ponadto do zawodowej służby wojskowej można powołać (jeżeli przemawiają za tym uzasadnione potrzeby Sił Zbrojnych), w korpusie szeregowych zawodowych, pomimo niespełniania powyższych warunków, osobę, która ukończyła co najmniej gimnazjum i posiada przygotowanie zawodowe oraz szczególne kwalifikacje lub umiejętności.

ZASADY POWOŁANIA PODOFICERÓW ZAWODOWYCH

W korpusie podoficerów zawodowych do zawodowej służby wojskowej powołuje się:

• żołnierza mianowanego na stopień wojskowy kaprala (mata), posiadającego świadectwo dojrzałości, po ukończeniu przez niego nauki w szkole podoficerskiej;
• podoficera rezerwy posiadającego świadectwo dojrzałości.

Szczegółowe informacje można uzyskać w Wojskowych Komendach Uzupełnień i Wojewódzkich Sztabach Wojskowych.

Więcej informacji na temat zawodowej służby wojskowej należy szukać w Ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (DzU nr 179, poz. 1750) oraz na stronie Gazety Internetowej Wojsk Lądowych: www.army.mil.pl

SŁUŻBA WOJSKOWA ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH

„Żołnierzem zawodowym może być osoba posiadająca wyłącznie obywatelstwo polskie, o nieposzlakowanej opinii, której wierność dla Rzeczypospolitej Polskiej nie budzi wątpliwości, posiadająca odpowiednie kwalifikacje oraz zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej”.
Kadra zawodowa Sił Zbrojnych dzieli się na:
1) korpus oficerów zawodowych;
2) korpus podoficerów zawodowych;
3) korpus szeregowych zawodowych.
Zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska, która wydaje w tej sprawie orzeczenie.
Od kandydatów na żołnierza zawodowego wymagane są następujące cechy osobowości, predysponujące do tego zawodu:
– odwaga,
– uczciwość,
– poczucie odpowiedzialności,
– samodzielność,
– kreatywność,
– inicjatywa,
– wymagalność,
– lojalność,
– kultura osobista,
– opanowanie.

POWOŁANIE DO ZAWODOWEJ SŁUŻBY WOJSKOWEJ

Stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej powstaje w drodze powołania, na podstawie dobrowolnego zgłoszenia do tej służby, po spełnieniu wszystkich następujących warunków:
1) wydaniu rozkazu personalnego o powołaniu do zawodowej służby wojskowej;
2) podpisaniu kontraktu na pełnienie zawodowej służby wojskowej;
3) stawieniu się osoby powołanej, z którą zawarto kontrakt do pełnienia zawodowej służby wojskowej.
Termin i miejsce rozpoczęcia pełnienia zawodowej służby wojskowej określa kontrakt.
Rozkaz personalny o powołaniu do zawodowej służby wojskowej wydaje, uwzględniając potrzeby Sił Zbrojnych, Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.

CO TO JEST KONTRAKT?

Kontrakt na pełnienie zawodowej służby wojskowej może być zwarty jako:
1) kontrakt na pełnienie służby stałej;
2) kontrakt na pełnienie służby terminowej.
Właściwym do zawierania kontraktów jest organ uprawniony do wyznaczania żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe, na którym żołnierz będzie pełnił zawodową służbę wojskową.
Kontrakt na pełnienie służby terminowej zawiera się na okres do 6 lat.
Najpóźniej na 12 miesięcy przed dniem upływu okresu, na jaki został zawarty kontrakt na pełnienie służby terminowej, żołnierz zawodowy może wystąpić z wnioskiem o zawarcie kolejnego kontraktu na pełnienie służby terminowej.
Z żołnierzem zawodowym pełniącym zawodową służbę wojskową w ramach kontraktu na pełnienie służby terminowej może być podpisany, na jego wniosek, kontrakt na pełnienie służby stałej, jeżeli posiada bardzo dobrą ocenę w ostatniej opinii okresowej.

Jednostki dokonujące naboru do zawodowej służby wojskowej w 2004 r.

Do końca 2004 r. planowane jest powołanie do służby ok. 2,5 tys. zawodowych szeregowych. Będą oni podpisywać z wojskiem kontrakty trwające od roku do 6 lat.
W pierwszej kolejności kandydaci rekrutowani będą do służby w następujących jednostkach:
– 10 Brygada Kawalerii Pancernej,
– 12 Brygada Zmechanizowana,
– 17 Wielkopolska Brygada Zmechanizowana,
– 6 Brygada Desantowo-Szturmowa,
– 1 Pułk Specjalny,
– 1 Brzeska Brygada Saperów.
Poszukiwani są specjaliści z terenu stacjonowania wymienionych jednostek. W przypadku braku chętnych cały proces rekrutacji może zostać rozszerzony na pobliskie WKU, a w ostateczności nawet na cały kraj.
Należy pamiętać, że zasady rekrutacji kandydatów są jednakowe, jednak testy i sprawdziany kwalifikacyjne prowadzone przez poszczególne jednostki mogą się od siebie różnić. Jest to podyktowane specyfiką poszczególnych jednostek.