W dniu 30 sierpnia w Międzyrzeczu odbył się festyn.  Impreza przyciągnęła wielu mieszkańców, którzy w ostatnie sierpniowe popołudnie w towarzystwie znajomych, przy wtórze biesiadnej muzyki pożegnali się z tegorocznym latem.

Lata 1979/80.

  Budka została zaproszona przez Pronit do nagrania albumu poświęconego olimpiadzie w Moskwie "Na brzegu światła". Była to część Tryptyku Olimpijskiego, nagranego wraz ze Skaldami i grupą bluesową Breakout. Wynagrodzeniem za pracę miał być występ artystyczny na olimpiadzie i trasa po Związku Radzieckim. Lipko po raz pierwszy w zawodowej karierze skomponował muzykę do wcześniej napisanych słów Bogdana Loebla. Budka Suflera nie zaliczyła tego albumu do swojej dyskografii, jako że został nagrany na specjalną okazję. Natomiast bojkot olimpiady przyczynił się do zmiany planów i do wyjazdu Budki na Wschód nie doszło.

Ona przyszła prosto z chmur

Przed nagraniem kolejnego albumu Ona przyszła prosto z chmur do zespołu dołączył dodatkowy gitarzysta - Zdzisław Janiak.

  Długi czas nagrania wynikał z dużej liczby eksperymentów muzycznych i realizacyjnych oraz ze współpracy Budki z wokalistką Anną Jantar. Budka nagrała z nią wielki przebój Nic nie może wiecznie trwać i zamierzała stworzyć wspólną płytę, jednak w okresie przygotowywania Anna Jantar zginęła w katastrofie lotniczej. Materiał na płytę potem został nagrany częściowo przez Izę Trojanowską i Urszulę.

Mimo iż "Ona..." jest dobrą płytą, nie trafiła w czas, który sprzyjał bardziej muzyce pop. Widząc to, Lipko postanowił iść w kierunku lżejszych kompozycji i w takim stylu nagrać następny album, który miał zadecydować o dalszych losach Budki Suflera.

Iza Trojanowska

  Na prośbę Mariusza Waltera Lipko pomógł w nagraniach młodej wokalistce Izie Trojanowskiej. Sukces utworów: Wszystko czego dziś chcę, Tyle samo prawd ile kłamstw, Tydzień łez i Jestem twoim grzechem sprawił, że nagrano cały album. W tym czasie Budka odbyła też trasę po Związku Radzieckim, podczas której swoje odejście zapowiedział Borysewicz, a wraz z nim autor przebojowych tekstów Andrzej Mogielnicki. Na jakiś czas rolę głównego gitarzysty przejął Janiak. Przed rozstaniem Borysewicz skomponował przebój Nie wierz nigdy kobiecie, do którego Budka nagrała teledysk.

Za ostatni grosz – przebój w stanie wojennym

  Płyta Za ostatni grosz i jej tytułowy utwór wprowadziły Budkę na szczyt list przebojów. Na płycie nie znalazły się jednak kompozycje stworzone wcześniej przez Jana Borysewicza. Ponadto z zespołu postanowił odejść jeden z założycieli - Andrzej Ziółkowski. Wraz z rodziną wyemigrował początkowo do Austrii, by ostatecznie znaleźć się w USA. Do Budki po raz pierwszy dołączył basista z Wrocławia Mieczysław Jurecki. Do "Grosza" powstał teledysk, a Budka rozpoczęła dużą trasę koncertową, którą przerwał stan wojenny.

Urszula

  Do Budki dołączyła kolejna kobieta, Urszula Kasprzak szerzej znana jako po prostu Urszula. Lipko skomponował dla niej takie przeboje, jak Fatamorgana '82, Bogowie i demony, Luz-blues. Razem z Budką zaśpiewała Dmuchawce, latawce, wiatr, Malinowy król, Totalna hipnoza i wiele innych.

Urszula towarzyszyła zespołowi podczas występu na 15. edycji Festiwalu Piosenek Politycznych (Festival des politischen Liedes) w Berlinie. Razem z Budką wykonała tam utwór "Auschwitz 45".

Jolka, Jolka pamiętasz...

  Z powodu problemów z głosem, w roku 1983 Romuald Czystaw został zmuszony opuścić zespół. W ramach poszukiwań jego następcy, Lipko zaprosił do zespołu Felicjana Andrzejczaka. Postanowiono nagrać próbnie kilka piosenek. I tak powstał przebój Jolka, Jolka pamiętasz..., Noc komety (cover utworu "Time To Turn" niemieckiej grupy Eloy) i Czas ołowiu. "Jolka..." spodobała się w Holandii i tamtejsza wytwórnia zaproponowała wydanie singla w wersji angielskiej. Z powodów językowych, w nagraniu Andrzejczaka zastąpił Cugowski. Ta wersja (zatytułowana "Lifeline" została potem wydana na minialbumie American Tour.

X-lecie Budki – czas powrotu

  Wkrótce potem odeszli Janiak i Jurecki, zastąpieni przez Andrzeja Sidłę i Piotra Płechę. W związku ze zbliżającym się 10-leciem zespołu postanowiono nagrać dwie płyty. Pierwszą z repertuarem wspominkowym ("1974-1984"), a drugą z premierowym. Ponownie poproszono Cugowskiego o pomoc w realizacji. Po nagraniach rozpoczęto rozmowy o jego powrocie na stałe.

Czas czekania, czas olśnienia

  Andrzejczak w końcu sam postanowił, że rezygnuje, co przyczyniło się do sfinalizowania rozmów o powrocie Cugowskiego. Do Budki doszedł także nowy gitarzysta – Krzysztof Mandziara (podczas nieobecności Cugowskiego w Budce współpracowali w zespole Cross). Materiał na płytę Czas czekania, czas olśnienia nagrano na nowo z tekstami Tomasza Zeliszewskiego. Powstał rockowy album z przebojem Cały mój zgiełk. W tym czasie Budka wzięła udział w projekcie Katarzyny Gärtner Żeglując w dobry czas, gdzie Andrzejczak śpiewał utwór tytułowy, Urszula zaśpiewała słynną Polkę idolkę, a Budka Publikatory i Wypożyczalnię myśli. W projekcie wziął też udział Stanisław Wenglorz, Grzegorz Markowski, Dżem i wielu innych.

Kryzys polskiej fonografii

  W 1985 roku Budka nagrała kolejny hit Giganci tańczą, ale cała płyta (pod tym samym tytułem) wyszła ponad rok później i nie była sukcesem rynkowym. Na tle ogólnej recesji przemysłu muzycznego w tym okresie i z powodu słabej sprzedaży płyt muzycy szukali zajęcia poza zespołem. W tym czasie Lipko nagrał muzykę do szwedzkiego filmu polskiego reżysera "Pay Off". W samym zespole nastały kolejne zmiany w składzie. Nowym gitarzystą został grający wcześniej w zespole Crash Stanisław Zybowski (późniejszy mąż Urszuli). Do nagrania nowej płyty Suflerzy przystąpili bez stałego basisty. Partie gitary basowej częściowo wykonywał rezygnujący właśnie z występowania w zespole Płecha, a częściowo Lipko (głównie imitując bas za pomocą syntezatora). Tak powstał podwójny album Ratujmy co się da!! zawierający piętnaście utworów, w tym materiał nagrany do filmu i kompozycje Zybowskiego. Płyta przyniosła kilka przebojów granych po dziś dzień na koncertach. Oprócz tytułowej piosenki warto wymienić To nie tak miało być, Czas wielkiej wody czy Nieśmiertelnie piękna twarz.

Emigrowałem...

  Grupa pasjonatów postanowiła sprowadzić Suflerów do USA i zorganizować im na początek koncert na Broadwayu w Beacon Theatre. Z tej okazji wydano także okazjonalny minialbum American Tour, zawierający nagraną wcześniej "Jolkę" po angielsku, dwie piosenki z ostatniej płyty z angielskim tekstem i muzyczny temat z filmu Pay Off. Niepostrzeżenie stworzono w ten sposób białego kruka w dyskografii zespołu (album jest obecnie niedostępny w sprzedaży). Koncert, który w Beacon Theatre poprowadził Michał Urbaniak z narzeczoną, otrzymał pozytywną recenzję w New York Times. Koncerty w dalszej części trasy nie odnosiły już podobnych sukcesów, niemniej jednak stały się okazją do nawiązania ważnych kontaktów. Muzycy później wrócili do USA na blisko rok. W całym "amerykańskim" okresie na gitarze basowej grał ponownie Jurecki, a potem Janusz Biegaj (początkowo technik zespołu). Zrezygnował także Stanisław Zybowski. Nowym gitarzystą został Arkadiusz Smyk.

Wielki powrót, nowe czasy

  Dzięki wyjazdom do Ameryki Budka przetrwała kryzys rynkowy końca lat 80. Przemiany ustrojowe pozwoliły myśleć realnie o powrocie. Zeliszewski został oficjalnie menadżerem zespołu i rozpoczął poszukiwania wytwórni. Znaleziono małą firmę w Lublinie zarządzaną przez Krzysztofa Świątkowskiego. Tomek Zeliszewski wraz Anną Adamczyk zajęli się produkcją płyt w USA, a New Abra zajęła się dystrybucją w Polsce. Najpierw wydano Greatest Hits – rozwinięcie 1974-1984. Świetne wyniki sprzedaży przekonały wszystkich o słuszności powrotu. Wydano minialbum 4 Pieces To Go - preludium do następnego, pełnego albumu. Płytka zawierała hit Twoje radio w wersji nagranej dla Radia Lublin, dwie wersje językowe Kolędy rozterek (trwające ponad osiem minut) i angielską wersję Ragtime zatytuowaną La Mancha Taxi Driver. Po raz pierwszy w Polsce zastosowano pudełko typu digipack.

Płyta Cisza przez wielu uważana jest za jedno z największych osiągnięć Budki Suflera w całej karierze. W trzech utworach (Młode lwy, Geniusz blues, Czas wielkiej wody) zagrał nowy gitarzysta Budki - Marek Raduli. Ten ostatni utwór stanowi remake wersji z Ratujmy, co się da!! (składała się ona z samego wokalu i podkładu klawiszowego, nowa wersja jest w pełni zinstrumentalizowana). Smyk został poproszony o opuszczenie zespołu z uwagi na poważne problemy z alkoholem. Po raz trzeci powrócił Jurecki. Budka objechała kraj promując album. Wygrała też w konkursie "Muzyczna Jedynka". Cisza osiągnęła status złotej płyty z wynikiem ponad 220000 sprzedanych egzemplarzy. Równie dobrze sprzedawał się album Greatest Hits.

  Z okazji XX-lecia zespołu zorganizowano dużą trasę koncertową. Wraz z Budką Suflera wystąpili m.in.: Urszula z Zybowskim, Andrzejczak, Iza Trojanowska, Jan Borysewicz, Janusz Panasewicz, Zdzisław Janiak. Koncert z Opery Leśnej transmitowała na żywo TVP2, a fragmenty wydano na płycie "Budka w Operze - live from Sopot'94".

Noc

  Wszystkie teksty do kolejnej płyty Noc napisał Tomasz Zeliszewski, muzykę skomponowali Lipko (większość) i Cugowski, wszyscy zajęli się aranżacjami. Powstał blues rockowy album, który był promowany przez radiową "Trójkę" i przez wspólną z Perfectem trasę koncertową Giganci rocka.

Takie tango

  Następny album Nic nie boli, tak jak życie przyniósł Budce olbrzymi sukces finansowy, nie pobity do dziś^{[potrzebne źródło]}: ponad milion sprzedanych legalnie egzemplarzy i trudna do oszacowania ilość prywatnych kopii. Przebój "Takie tango" (muz. R. Lipko – sł. A. Mogielnicki). znajdował się na pierwszym miejscu listy "30 ton" kilka miesięcy, triumfował też na liście "Trójki" Marka Niedźwieckiego.

Korzystanie z sukcesu

  Sukces finansowy pozwolił na nowe śmiałe projekty, jak na przykład płyta akustyczna z orkiestrą – "Akustycznie" z premierowym utworem Martwe morze. Budka nagrała ją w krakowskim studiu telewizyjnym "Łęg" z orkiestrą Jacka Delekty. Jako pierwszy zespół w Polsce Budka wydała płytę w niekonwencjonalnym, blaszanym pudełku. Płyta sprzedała się bardzo dobrze. Ustanowiła nowy rekord sprzedaży płyt "live" na naszym rynku – ponad 80 Felicjana Andrzejczaka i Romualda Czystawa. Trasa miała rozpocząć się poza krajem koncertem w Carnegie Hall. Koncert w Carnegie Hall (przełożony o kilka miesięcy ze względu na chorobę wokalisty) obejrzało 2800 widzów, głównie Polonia amerykańska. Pamiątką z tego wydarzenia jest płyta Live at Carnegie Hall. Z okazji 25. rocznicy istnienia zespół wydał także składankę Greatest Hits II i dziesięciopłytową antologię, która zawierała między innymi utwory z niemieckich sesji nagraniowych i inne, do tej pory nie publikowane nagrania.

Bal wszystkich świętych

  Zostają wydane dwa nowe albumy - Bal wszystkich świętych w 2000 roku i Mokre oczy w 2002 roku. Każdy kolejny osiąga mniejszy sukces komercyjny mimo nieustannej promocji w mediach. Tytułowy utwór na Balu wszystkich świętych staje się wprawdzie dużym przebojem, skutkując w 300 tys. sprzedanych egzemplarzy albumu, ale już Mokre oczy rozchodzą się w zaledwie 35 tys. kopii.

Duże zmiany

  Zarzewiem konfliktu było wydanie solowej płyty Krzysztofa Cugowskiego "Integralnie". Początkowo wydawcą miała być jak zwykle New Abra, ale tuż przed premierą szef firmy Krzysztof Świątkowski wycofał się pozostawiając Cugowskiego z kosztami i materiałem. Wokalista rozpoczął próby odłączenia zespołu od wytwórni, ale po namowach kolegów postanowił, że sprawy potoczą się nadal tak samo, ale on nie będzie się kontaktował z New Abra. Niedługo jednak potem Świątkowski najpierw zlecił Romualdowi Lipko napisanie muzyki na płytę pop tenora Marka Torzewskiego, a potem uznał, że praca Lipki nie spełnia jego oczekiwań. W efekcie Budka Suflera w obecności kamer opuściła lubelską wytwórnię i związała się kontraktem z Pomatonem EMI. Umowa zakładała nagranie jednej płyty i wolność tworzenia dla muzyków. Suflerzy przystąpili do pracy wydając najpierw rockowy singel "Kiedy rozum śpi", i jadąc na festiwal do Opola z popowym Solo, które dało im nagrodę publiczności. Płyta wydana w Pomatonie nie była jednak sukcesem komercyjnym (sprzedała się na poziomie płyty Noc). Nie udała się też trasa koncertowa: zespół został oszukany przez producenta i przerwał koncertowanie w połowie trasy. Nabrzmiały też konflikty między muzykami. Jureckiemu i Radulemu nie podobał się fakt opuszczenia New Abry, natomiast pozostali mieli pretensje do nich, że nie przykładają się do pracy. W styczniu 2003 r. Cugowski, Lipko i Zeliszewski postanowili, że w lipcu nie przedłużą kontraktu z gitarzystami. Raduli w marcu w programie "Hołdys Guru Limited" powiedział, że opuszcza zespół wraz z Jureckim – wbrew pierwotnym ustaleniom, że informacja ta miała trafić do fanów na festiwalu w Opolu. W efekcie Budka przyspieszyła kompletowanie nowego składu i tak od lipca 2004 na gitarze gra Łukasz Pilch, na basie Mirosław Stępień, na drugich klawiszach Piotr Kominek, a na instrumentach perkusyjnych Ania Patynek.

Sesja w Village Studio

  Zmiany w składzie związane były z nowym projektem fonograficznym, przygotowywanym na 30 lecie – dwupłytowym albumem "Było / Jest". Przy pomocy Piotra Metza Budka próbowała zorganizować sesję nagraniową w Stanach Zjednoczonych przy udziale znakomitych gości. Początkowo starano się o występ samego Ozzy Osbourna, ale terminy i cena zablokowały ten pomysł. Zagrać miał też Eddie Van Halen i zespół The Eagles. Ostatecznie na gitarze basowej Budkę wsparł Marcus Miller, na gitarze Steve Lukather, perkusjonistka Sheila E., a producentem powstałych dwóch utworów był Greg Phillinganes. Teksty do nich napisał popularny w Polsce pisarz Jonathan Carroll.

Podczas pobytu Budki w Stanach zmarł Czesław Niemen, który przyjął zaproszenie do zaśpiewania duetu z Cugowskim. Na miesiąc przed premierą z projektu wycofała się wytwórnia Good Summer i Suflerzy musieli zrezygnować z wydania podwójnego albumu kosztem płyty "Było". Ostatecznie wydano tylko "Jest". Budka na festiwalu w Opolu zagrała duży recital z udziałem wykonawców z kraju i ze świata. Po raz pierwszy od lat gościnnie wystąpiła Urszula. Pierwszy raz z Budką zaśpiewała Natalia Kukulska. Wystąpił też Felicjan Andrzejczak i Piotr Cugowski. W duecie z Cugowskim zaśpiewali: Gary Brooker z Procol Harum i kanadyjczyk Garou.

Album Jest nie osiągnął sukcesu.

Czasy obecne

Leksykon Budki Suflera 1974-2005

  Wobec niepowodzenia z nowym materiałem, zespół zaczął szukać wydawcy dla dużego leksykonu, zawierającego dawne przeboje grupy. W ten sposób pod koniec 2005 roku wraz z dziennikiem "Nowy dzień" każdego tygdnia ukazywała się kolejna z dwudziestu części leksykony. Pakiet zawierał książeczkę ze zdjęciami i historią zespołu, anegdotami Zeliszewskiego i wywiadami ze znanymi ludźmi oraz płytę z muzyką Budki. Pierwsza edycja, która zawierała materiał płyty "Było" rozeszła się w ciągu godziny w nakładzie 600 000 egzemplarzy w promocyjnej cenie 1 zł. Następne części też bardzo szybko znajdywały nabywców w liczbie przekraczającej 100 000. Podczas wydawania leksykonu Agora zamknęła "Nowy dzień", a płyty Budki postanowiono sprzedawać samodzielnie. Sukces podbudował morale zespołu, ale także spowodował konflikt między byłymi gitarzystami Budki - Radulim i Jureckim a zespołem. Sprawa trafiła do sądu.

Rok 2006

  Na festiwalu w Opolu Budka z powodzeniem wzięła udział w konkursie "Premiery Gwiazd", gdzie z utworem "Zgubiłem cię" (muz. R. Lipko / sł. T. Zeliszewski) zajęła trzecie miejsce za Dodą i Edytą Górniak, wyprzedzając Maanam, Krzysztofa Kiljańskiego, Łzy i wielu innych. We wrześniu zespół wystąpił z recitalem III dnia Sopot Festival (TVN), gdzie odebrał kolejną nagrodę za całokształt kariery - Złotego Słowika.