Zachował się natomiast późnogotycki kościół parafialny, usytuowany w pobliżu Rynku, wzniesiony zapewne staraniem cystersów w XV wieku. W latach 1881 - 1882 dokonano przebudowy świątyni, przedłużając nawę w kierunku zachodnim oraz dobudowując neogotycką wieżę i również neogotycką kaplicę południową. Kościół jest budynkiem murowanym z cegły, salowym, o trójbocznym zamknięciu partii wschodniej. Po stronie północnej znajduje się zakrystia, od południa - kaplica, od zachodu - wieża.  Na zewnątrz kościół jest oszkarpowany. Zachowały się gotyckie ostrołukowe okna o profilowanych ościerzach oraz portal północny. Cenne barokowe wyposażenie wnętrza, pochodzące - jak wspomniano - z kościoła klasztornego, obejmuje między innymi ołtarz boczny, stalle i ławy oraz rzeźby i obrazy. Pozostałe elementy wyposażenia prezentują formy neogotyckie ( ołtarz główny, ambona, chrzcielnica, konfensjonały ).  Bez większych zmian przetrwało również również pierwotne rozplanowanie Bledzewa, pochodzące z czasu nadania mu praw miejskich.
  Jego centrum zajmuje prostokątny Rynek, z którego narożników wybiegają po dwie ulice ( z narożnika południowo-wschodniego - jedna ).

  W dużym stopniu zachowała się charakterystyczna, małomiasteczkowa zabudowa mieszkalna - niewielkie domy, najstarsze z pierwszej połowy XIX wieku, niektóre o skromnych cechach klasycystycznych. Na Rynku wznosi się barokowa figura św. Jana Nepomucena z XVIII wieku. 

Bledzew - Elektrownia wodna
   W odległości około dwóch kilometrów na wschód od wsi położona jest nieduża elektrownia wodna na Obrze, wybudowana w latach 1906 - 1911, a przy niej, utworzony na początku XX wieku, Zalew Bledzewski (127 ha powierzchni i długości  8 km)Wysokie brzegi jeziora porastają drzewa liściaste: olchy, jesiony, klony, dęby, lipy i tylko z rzadka sosny. Na południowy zachód od zalewu, w lesie nad Obrą położone jest grodzisko.
   
  Projekt budowy elektrowni przepływowej opracowała w 1905 r. berlińska firma Havested und Contag, specjalizująca się w budownictwie wodnym, służącym celom energetycznym. Inwestorem budowy była spółka, samorządowe zakłady okręgowe wielopowiatowe z o.o., występująca pod nazwą "Uberlandzentrale: Birnbaum-Moseritz und Schwerin A.G." ok. 1909 r.
  Budowę stopnia wodnego i elektrowni rozpoczęto w 1906 r. Odbioru robót dokonano 15 maja 1911 roku i tę datę można uznać za początek działania elektrowni, chociaż rozruch zakładu i produkcji energii datuje się tutaj już od końca 1910 r. Roboty mechaniczno-elektryczne w elektrowni (maszynowni i rozdzielni) wykonało "Zjednoczone Przedsiębiorstwo Elektryczne" (A.E.G.) z. Elektrownia wodna "Bledzew" stanowi reprezentatywny przykład modelu hydroelektrowni przepływowej z początku XX w. Utrzymano oryginalny model stopnia wodnego i związanych z nim budowli technicznych, wyposażenie maszynowni (pochodzące z 1910 r.).

  Współcześnie funkcjonuje jako elektrownia szczytowa, produkując energię elektryczną dla sieci ogólnej. Stopień wodny Bledzew, obok walorów historycznych i technicznych, stanowi istotny czynnik kształtujący krajobraz kulturowy. Walory elektrowni doceniają elektrycy. W końcu lat 80-tych XX wieku rozpoczęto gromadzić w hali maszynowni (w miejscu zdemontowanego w 1969 r. hydrozespołu Nr 3) różne maszyny elektryczne i aparaturę kontrolno-pomiarową, transformatory, wyłączniki i odłączniki, izolatory, a także ikonografię, pochodzące z elektrowni wodnych ZE Gorzów: Gucisz, Kamienna, Międzylesie oraz z samego Bledzewa, pozyskane w trakcie prac modernizacyjnych prowadzonych w elektrowniach wodnych w latach 80-tych XX w. Stworzono w ten sposób możliwość ochrony aktywnej wielu ruchomalii, eksponowanych przy tym w hali, w której wciąż pracują hydrozespoły z 1910 r. Maszynownię i wzbogacającą ją ekspozycję udostępnia się sporadycznie zorganizowanym grupom.

W czasie okupacji znajdował się w mieście obóz dla ludności cywilnej.

W Bledzewie znajdują się: sklep, poczta, restauracja, PKS, ośrodek zdrowia, po drugiej stronie zalewu pole biwakowe.