Chlastawa

W Chlastawie znajduje się niezwykle cenny zespół kościelny, obejmujący kościół poewangelicki oraz  usytuowaną w pobliżu bramę-dzwonnicę. Najstarsza wzmianka o szlacheckiej wsi Chlastawa pochodzi z XV wieku. W XVI wieku istniała tu kaplica katolicka.
Na przełomie XVI i XVII wieku dobra przeszły w ręce Brudzewskich z Brudzewa, rodziny pochodzenia niemieckiego, która bardzo wcześnie opowiedziała się za wyznaniem luterańskim.
   Zapewne około 1623 roku kaplicę przejęli protestanci.  W 1635 roku budynek ten został zniszczony przez pożar.  Istniejący do dziś kościół – najstarsza zachowana świątynia protestancka w Wielkopolsce – wzniesiono w 1637 roku z fundacji ówczesnego właściciela wsi Miesitschcka, z pochodzenia Czecha, pełniącego służbę u króla szwedzkiego Gustawa Adolfa. Budowla należy do tak zwanych kościołów granicznych, wznoszonych przez protestantów w miejscowościach przygranicznych. Miały one umożliwiać uczestnictwo w nabożeństwach prześladowanym współwyznawcom z pobliskiego Śląska.
  Po zbudowaniu kościoła aż do końca XVII wieku trwały prace przy jego ozdabianiu i wyposażaniu. W 1680 roku Jan Ernest Miesitscheck zlecił polichromię chóru. W 1690 roku po północno-zachodniej stronie świątyni wzniesiono drewnianą bramę-dzwonnicę. Dwa lata później do prezbiterium dostawiono niewielką zakrystię.
   W latach 1907 – 1912 kościół został poddany gruntownej restauracji i rozbudowie.

   Korpus przedłużono o dwa metry w kierunku zachodnim i połączono z nową wieżą. Od południa dobudowano aneks z emporą organową.
Obecnie nosząca wezwanie  Św. Kazimierza świątynia pełni funkcję kościoła filialnego parafii rzymsko-katolickiej w Zbąszynku.
   

   Kościół w Chlastawie stanowi przykład jednego z piękniejszych rozwiązań ciesielskich w polskim budownictwie drewnianym. Wzniesiony został w konstrukcji szachulcowej, wypełnionej gliną. Jego ściany oszalowano deskami. Jest to świątynia salowa, od wschodu zamknięta trójbocznie. Po południowej stronie nawy znajduje się kaplica, po stronie północnej dobudowano przedsionek, ponad którym usytuowana jest empora kolatorska. Kościół nakryto gontowym dachem. Nad całością dominuje dostawiona w 1910 roku wieża z izbicą, zwieńczona strzelistym dachem wzorowanym na śląskim kościele w Krowiarkach.
  Wnętrze nakrywa pozorne sklepienie drewniane. Widoczna jest otwarta konstrukcja dachu, przypominająca kształtem odwróconą łódź, wsparta na bogato rzeźbionym słupie centralnym  z zastrzałami.