
Przez wiele lat Kalsko, wraz z Rokitnem i
okolicami wchodziły w skład latyfundiów należących do klasztoru
bledzewskiego (około 1318 roku).
Pierwsza nazwa wsi Kalczak pochodzi z 1390 roku, kiedy to rycerz Wincenty z
Chyciny sprzedaje wsie Rojewo i Kalsko wraz z pięcioma jeziorami leżącymi na
ich terenie zakonnikom z Zemska za 300 grzywien. Klasztorem władali w tym czasie cystersi, którzy w
1412 roku przenieśli się z pobliskiego Zemska do Bledzewa.
We wsi znajduje się barokowy kościół p.w.
Św. Bartłomieja Apostoła, wzniesiony staraniem
opata bledzewskiego Jana Białobłodzkiego w
latach 1692 - 1693. Zakrystię dobudowano w drugiej połowie XIX
wieku. Świątynia wzniesiona została w konstrukcji szachulcowej, na
rzucie prostokąta, z węższym, zamkniętym trójbocznie prezbiterium. Przylegająca do prezbiterium od północy zakrystia jest murowana. Nad
zachodnią częścią korpusu nadbudowano kwadratową drewnianą wieżę,
zwieńczoną ośmiobocznym hełmem z latarnią. Wnętrze nakryte jest
sklepieniem drewnianym o profilowanych belkach. Barokowe wyposażenie wnętrza pochodzi z XVIII wieku.
W Kalsku zachował się także
usytuowany naprzeciw kościoła klasycystyczny dwór z pierwszej połowy XIX wieku.
Jest to budynek murowany, wzniesiony na rzucie
prostokąta, parterowy, z użytkowym poddaszem, nakryty dachem
naczółkowym.
Ołtarz w kościele p.w. Św. Bartłomieja
 |