
W 1884 roku majątek był własnością Hermanna von Żychlińskiego i
liczył 850,62 ha. Ozdobą Łagowca do niedawna był drewniany kościół p.w. Św. Jana
Chrzciciela, powstały około połowy XVI stulecia, okresowo
przejęty przez protestantów. Był to budynek konstrukcji zrębowej,
oszalowany, nakryty gontowym dachem. Wzniesiono go na rzucie
prostokąta, z węższym prezbiterium od strony wschodniej oraz
zakrystią na jego przedłużeniu. Od zachodu do świątyni przylegała
szachulcowa wieża, dobudowana w roku 1772. Wieża obudowana była
niskim obejściem, wieńczył ją hełm o charakterze iglicy. Ta jedna z
najpiękniejszych drewnianych świątyń Wielkopolski została
doszczętnie spalona w maju 1997 roku.
Z kościoła w Łagowcu pochodzi
jeden z najciekawszych portretów trumiennych w zbiorach polskich -
Ewy z Dziembowskich Sczanieckiej vel Sczanieckiej (zmarłej w 1707
roku), właścicielki wsi, siostry pięknej Elżbiety Bronikowskiej,
Anny Bronikowskiej, Baltazara i Zygmunta Dziembowskich. W 1870 roku
portret wykupił Ludwik Sczaniecki vel Szczaniecki i przeniósł do
rodowej siedziby w Łaszczynie. Dlatego dopiero niedawno ustalono
jego pierwotne pochodzenie. Ewa była gorliwa dyssydentką, natomiast
jaj młodo zmarły (w 1673 roku) mąż nawrócił się na katolicyzm przed
śmiercią i został pochowany w opactwie cystersów w Paradyżu.
Obecnie portret Ewy przechowywany jest w Muzeum Archidicezjalnym w
Poznaniu, a Elżbiety w muzeum w Międzyrzeczu. Kościół w Łagowcu
należał do protestantów do 1718 roku. W jego pobliżu położony jest
nieduży park krajobrazowy z drugiej połowy XIX wieku, z aleją
grabową i cisową, która jest pozostałością starszego regularnego
układu. Pałac nie istnieje.
|