Policko

We wsi zachował się obszerny zespół zabudowań folwarcznych, między innymi spichlerz z 1844 roku oraz gorzelnia i młyn z przełomu XIX i XX wieku, murowane z cegły.  Nie istnieje już niestety dwór z około połowy XIX wieku. Był to budynek murowany, piętrowy, wzniesiony na rzucie wydłużonego prostokąta, urozmaicony czterokolumnowym gankiem wspierającym balkon. Elewację południową dworu wieńczył trójkątny fronton.

 Otoczenie dworu stanowił krajobrazowy park o pow. 2,7 ha, założony również w połowie XIX wieku. Park przechodzi w las należący do kompleksu Góry Chełmskiej. Pośród 27 gatunków drzew w parku rośnie pięć pomnikowych okazów - buk odmiany purpurowej, dąb bezszypułkowy, jedlica, platan klonolistyny i żywotnik olbrzymi, a także robinie i lipy drobnolistne.

W kompleksie folwarcznym znajduje się spichlerz. Jest to parterowy budynek o konstrukcji  szachulcowej, zbudowany na palnie prostoką. Nakrywa go wysoki łamany dach z wystawką ponad wejściem. Zabudowania z przełomu XIX i XX wieku posiadają charakterystyczne elewacje licowane żółtą cegłą.
  

 W zespole zachowanych budynków gospodarczych najstarszym obiektem jest owczarnia, która pochodzi z drugiej połowy XVIII w.

 W XVII wieku wieś należała do rodziny Dziembowskich i Kalckreuthów.

W zborze w Policku znajdował się zaginiony dziś portret trumienny Jerzego Adama Kalckreutha ( zmarł w 1711 roku ) i jego żony Anny Heleny Seher-Thoss ( zmarła w 1733 roku ).
 

W 1884 roku majątek liczący 982,22 ha, wraz z folwarkiem Janowo należał do J.H. Rodatza.
  

  Policko leży na obszarze Pszczewskiego Parku Krajobrazowego. Na wschód od wsi rozciągają się należące do najciekawszych w kraju pagórki kemowe o wysokości 25 m, porośnięte lasem.