Rogoziniec

Rogoziniec był niegdyś wsią królewską, do dziś przetrwał układ gruntów, jaki odnotowano w czasie lustracji w 1565 roku. W wsi znajduje się kościół pod wezwaniem Św. Józefa, wystawiony staraniem jednego z opatów paradyskich, istniał tu już zapewne w XVI wieku.
  W 1604 roku został afiliowany do parafii w Chociszewie. W czasie wojny polsko-szwedzkiej za Jana Kazimierza drewniany budynek uległ zniszczeniu. Na jego miejscu powstała nowa świątynia, jej fundatorem był profesor paradyski, ksiądz Albert Sokół. Dalsze losy kościoła trudne są do ustalenia. Obecnie pośrodku wsi wznosi się zbudowany w 1832 roku kościół protestancki, teraz katolicki.
  Jest to murowana, późnoklasycystyczna budowla z wieżą od północy. Ma trójnawowe wnętrze nakryte stropem, wspartym na słupach rozdzielających nawy.

  Rogoziniec jest wsią o metryce średniowiecznej, wzmiankowaną w źródłach po raz pierwszy w 1425 r., kiedy to Władysław Jagiełło zastawił ją Abrahamowi Zbąskiemu. Należącą do starostwa międzyrzeckiego królewszczyznę zastawiano i obciążano długami również w latach następnych (w 1431 r. zastawiono ją Piotrowi Ogance, a w 1458 r. Stanisławowi Zbąskiemu).
  W latach 60- i 70-tych XV w. dziedzicem Rogozińca był Wojciech Oganka.
  W 1513 r. Zygmunt I pozwolił opatowi paradyskiemu wykupić Rogoziniec od Stanisława Hińczy, stąd mylna tradycja, mówiąca pierwotnie o zakonnej własności wsi. W 1520 r. wieś przeszła w ręce Michała Bielawskiego.    W 1546 r. król Zygmunt I uwolnił mieszkańców wsi od pańszczyzny. Z 1640 r. pochodzi informacja o istnieniu we wsi (po zachodniej stronie cmentarza) szkoły.
  W 1793 r. rząd pruski sprzedał przejęte dobra starościńskie - w tym i Rogoziniec - markizowi von Luchesini.