Podstawowe wiadomości o miejscowości:
wschodu.
Do prezbiterium od południa przylega zakrystia, od północy - składzik.
Po stronie zachodniej znajdują się dwie niskie wieże, zwieńczone baniastymi
hełmami z latarniami. Elewacje kościoła, zwłaszcza fasada, posiadają bogaty
wystrój architektoniczny. Wyposażenie kościoła obejmuje między innymi
rokokowy ołtarz główny z drugiej połowy XVIII wieku z obrazem św. Józefa w
polu środkowym, siedemnasto - i osiemnastowieczne obrazy (niektóre z nich
pochodzą ze zlikwidowanego klasztoru w Bledzewie), późnobarokowy krucyfiks
oraz klasycystyczną ambonę z około 1800 roku. 
zachodu
przez sztuczny kanał obecnie jest całkowicie zniszczony. Zasypaniu uległa
dolna
kondygnacja a z górnej została tylko jedna, boczna ściana. Sama wyspa doskonale nadawała się do obrony ponieważ na
samym jej środku znajduje się sporej wysokości wzgórze a dookoła niego
rozciągają się zabagnione łąki i rozlewiska. Dziś najciekawszym obiektem
fortyfikacyjnym w tym rejonie jest niewątpliwie most obrotowy D812 na
kanale fortecznym. Zachowany w doskonałym stanie sprawia wrażenie całkowicie
sprawnego choć pomieszczenie maszynowni jest zalane a widoczne potężne koła
zębate mechanizmu obrotu zardzewiałe. Zachowały się także dwudzielne drzwi
pancerne zamykające wejście do pomieszczeń maszynowni oraz większość
mechanizmów.
Grupa
warowna "Ludendorff" - to jedna z grup warownych niemieckich
umocnień Łuku Odry-Warty (Oder-Warthe Bogen, Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego).
Budowę grupy rozpoczęto na przełomie
1935 i 1936 roku poprzez wzniesienie na szczycie tzw. Lisiej
Góry,
położonej
w zakolu rzeki Obry na północ od miejscowości Stary Dworek
schronu oznaczonego numerem 522. Wybudowano go w ramach
rozbudowy tzw. Linii Nischlitz-Obra, będącej pierwszym etapem do
budowy potężnych umocnień Frontu Ufortyfikowanego Łuku
Odry-Warty. Ze schronem łączyły się dwie tzw. odosobnione wieże.
Następnie na wzgórzu wzniesiono jeszcze 3 schrony. Wszystkim
obiektom nadano propagandową nazwę Panzerwerków (dzieł
pancernych, skrót Pz.W.) i jednolitą numerację. Schrony
połączone zostały podziemnymi poternami. W podziemiach
znajdowały się także koszary prawdopodobnie dla obsługi baterii
artyleryjskiej znajdującej się nieopodal obiektów i magazyny.
Schrony podzielić można funkcjonalnie na:
|
Głównym uzbrojeniem grupy były karabiny maszynowe. Dwa umieszczone były w sześciostrzelnicowej kopule typu 20P7 zamontowanej w największym schronie nr 865 (522), trzy w trzystrzelnicowych kopułach typu 2P7 wież odosobnionych. Dalsze trzy znajdowały się za płytami pancernymi obydwu dużych panzerwerków, służąc do obrony wejść i tyłów obiektów. Obronę uzupełniał forteczny miotacz ognia oraz granatnik M19. Wyłącznie do obserwacji służyły dwie kopuły: zainstalowana w Pz.W. 864 oraz w odrębnym, obserwacyjnym Pz.W. 868.
Grupa traktowana była jako eksperymentalna, stąd spotkać tu można duże zróżnicowanie zastosowanych rozwiązań. W 1938 roku jedna z wież odosobnionych (Pz.W. 866) została rozbudowana o kazamatę dla armaty przeciwpancernej kalibru 37 mm. Był to jedyny taki obiekt zbudowany we wschodnich fortyfikacjach Niemiec. Możliwość rozbudowy o stanowisko broni przeciwpancernej posiadał również Pz.W. 865.
Dzięki swojemu położeniu i uzbrojeniu grupa, której w 1939 roku nadano imię gen. Ericha Ludendorffa, była jednym z najsilniejszych punktów oporu w niemieckiej fortyfikacji. Jako jedyna posiadała prócz broni piechoty elementy czynnej obrony przeciwpancernej.
W 1944 roku w czasie przygotowań całego O.W.B. do obrony na terenie grupy wzniesiono eksperymentalne stanowisko dla czeskiej armaty przeciwpancernej kalibru 47 mm.
Grupa została zdobyta przez 35 DP Gwardii dowodzoną przez płka N. Grigoriewa 30 stycznia 1945. Po wojnie wszystkie jej obiekty zostały wysadzone w powietrze i obecnie są zniszczone w różnym stopniu. Teren grupy jest opuszczony. Bardzo duże niebezpieczeństwo stanowią ruiny schronów, szczególnie otwarte szyby prowadzące do zasypanych podziemi. Na wzgórzu znajdują się również inne groźne pozostałości wojny, takie jak drut kolczasty i kablasty.
Jeśli dysponujesz ciekawymi tekstami i informacjami na temat wymienionych miejscowości i
chciałbyś te materiały zamieścić na tej stronie, a także posiadasz historyczne i współczesne fotografie ukazujące miejscowości dawniej i dziś - prosimy o kontakt: E-mail:
